“Ik ben verliefd op FUJIFILM omdat de kleur- en beeldkwaliteit authentiek analoog aanvoelt”
Artistiek fotograaf Maartje Roos creëert schilderachtige beelden en regisseert haar fotobeelden tot in het kleinste detail. Met behulp van haar creatieve geest, inlevingsvermogen en fotografische kennis zet ze de werkelijkheid naar haar hand. Niks is toeval en bijna alles is mogelijk. Maartje vertelt over haar liefde voor fotografie, voor FUJIFILM en haar werkwijze.
De liefde voor fotografie
Maartjes liefde voor fotografie begon al op de basisschool, toen ze met haar vader mee naar buiten ging. “We hadden een klein formaat (Pallas) en een middenformaat (Bronica) camera. Mijn vader deed het rolletje erin. Hij liet me zien hoe de belichtingsmeter werkt en gaf uitleg over het diafragma en de sluitertijd. Hij leerde me: de camera heeft maar één oog, als mens zie je veel meer diepte. Als jij door je wimperhaartjes kijkt, zie je veel minder. Dus je moet vooral focussen op contrasten en vormen. Daar is het begonnen. Daarna was ik creatief bezig op allerlei andere manieren, maar fotografie was daar altijd een onderdeel van.”
Een Maartje Roos-foto
Maartje Roos tekende veel (na) in detail en combineerde losse onderdelen tot één geheel. Ze was al een aantal jaren bezig met fotografie (persfotografie, portretten, in dienst bij een foto- en reclamebureau). Na een half jaar kunstacademie koos ze toch voor de Fotoacademie om nog vrijer te kijken wat je nog meer kunt met fotografie. “Ik ben gaan experimenteren met het combineren van fotografie en tekenen. Door verschillende beelden te maken, kan ik zelf een beeld regisseren, componeren, boetseren en opbouwen met eigen geschoten materiaal. Zo creëer ik een eigen wereld en een uniek werk. Dat is wat ik nu nog steeds doe en wat ik een leuke uitdaging vind: om met losse onderdelen tot in detail iets te creëren wat niet bestaat of niet in één shot gemaakt kan worden. Mijn werk is vaak hyperrealistisch en dit roept vraagtekens en nieuwsgierigheid op bij mensen.”
Maartje raad anderen aan om zo veel mogelijk bij zichzelf te blijven en te maken wat je zelf mooi vindt. “Ik maak iets omdat ik het zelf interessant vind, het is een spiegel van wie ik ben. Ik volg mijn nieuwsgierigheid, mijn fascinatie. Ik vind het leuk om in de geschiedenis te duiken en me af te vragen: hoe was het hier dan? Of: hoe zou het er in de toekomst uit kunnen zien? Dan wil ik die sfeer (opnieuw) oproepen en een beeld creëren.” Naast verleden en toekomst richt Maartje zich meestal op de thema’s natuur, landschap en identiteit.
Eilanden aan de wandel
De titel van een van Maartjes recente project is ‘Eilanden aan de wandel’, uit de serie ‘De zee vrij spel?’. Het gaat over de vraag: hoe ziet onze leefomgeving er over honderd jaar uit? Maartje richt zich hierin op het Waddengebied, dat continu in beweging is. “De eilanden brokkelen aan de westnoordkant af. Door de versnelde stijging van de zeespiegel en bodemdaling is er een reële kans dat dit sneller verloopt en dat eilanden kunnen verdwijnen. Ik heb de Brandaris, de vuurtoren van Terschelling, centraal gesteld in dit werk. Het is een Rijksmonument en de oudste vuurtoren van Nederland. In de 16e eeuw is deze al eens in de golven verdwenen. Ik wilde hem behouden voor de toekomst, door er een muur omheen te bouwen.”
Hoe ging Maartje te werk? “Ik schetste eerst en tekende het idee uit. Vervolgens fotografeerde ik de Brandaris. Dit lukte niet vanaf de zee, dus ik moest een hoogwerker regelen. Ik ben vaak maanden bezig met één beeld omdat ik dus ook veel van dit soort zaken moet regelen. Daarna moest ik op zoek gaan naar een ronde muur die gemaakt was met nieuwe stenen. Ik dacht eerst aan oude muren, maar omdat het over de toekomst gaat leek een nieuw uitziende muur me beter. In de nieuwbouwmuur die ik uiteindelijk gefotografeerd heb, het Bastion in Veendendaal (ontworpen door LEVS architecten), zitten woningen. Ik fotografeerde het water en ook strandlopertjes, die fantastisch mooi kunnen dansen in de lucht. Deze vogeltjes hebben een witte buik en hebben een donkere bovenkant, waardoor je mooie schakeringen ziet van lichte en donkere vormen. Ook heb ik een kardinale boei gefotografeerd. Met al deze losse onderdelen bouw ik element voor element het werk op. En met Photoshop maak ik het digitaal tot één geheel.”
Waarom het GFX systeem?
Maartje gebruikte voor dit beeld de FUJIFILM GFX100 II. Verder maakt ze gebruik van vaste objectieven zoals de GF45mmF2.8 R WR, de GF63mmF2.8 R WR en GF110mmF2 R LM WR. Voor dit beeld heeft ze vooral het GF45mmF2.8 R WR gebruikt. “Het basismateriaal is essentieel voor het eindresultaat en daarom is mijn camera dat ook. Beelden gemaakt met digitale camera’s vind ik al snel plastisch. Met de grootformaat sensor van de GFX100 II zijn de beelden juist warmer en zachter. Ik ben ooit begonnen met de GFX50S en koos daarna voor de GFX100 II. Deze biedt veel extra’s, zoals image stabilizer en crop-functies. Hij heeft prachtige beeldkwaliteit en een hoge resolutie. Dit is belangrijk, omdat mijn beelden groot worden afgedrukt voor tentoonstellingen. Ook zijn de beelden super scherp – dat komt uiteraard ook door de objectieven. En omdat hij zoveel megapixels heeft, kun je veel beeldbewerken als dat nodig is. Maar alsnog moet het basismateriaal goed zijn. Ik ben gewoon verliefd op FUJIFILM omdat de kleur- en beeldkwaliteit authentiek analoog aanvoelt en niet té digitaal.”
