WANNEER DE DUISTERNIS NEERDAALT OVER DE BRITSE HOOFDSTAD, ONTHULT MR. WHISPER DE MAGIE EN DE AANTREKKINGSKRACHT VAN HET ROEMRUCHTE CENTRUM VAN LONDEN

Als de straatverlichting knettert en bruist, verwijden de pupillen. Ademhaling versnelt. Verduisterd door de mantels van rook, trekt de zon zich terug uit een staalgrijze hemel. Een hartslag wordt gevoeld – een ritme scherper dan voorheen, intensivering van de slapen, de polsen, de straten, de buizen. Er worden pinten getapt, cocktails gebrouwen, maaltijden bereid. Het bedwelmende schijnsel van Piccadilly dat op de ramen van naburige taxi’s valt, glimmend en verwachtingsvol over de met regen doordrenkte trottoirs stroomt. De schemering, beroemd om zijn energie en dynamiek, brengt een scherpere weergave van alles wat Londen te bieden heeft, en ergens in de felle lichten van West End, wordt de geest van de stad blootgelegd.

Bal Bhatla, geboren en getogen in het zuidwesten, is maar al te bekend met deze sensaties. Het zijn tegelijk verre herinneringen en hedendaagse realiteiten, en zoals voor de meeste inwoners, liefdevolle herinneringen aan de bedwelmende levenskracht van Londen. “Het is al een miljoen keer eerder gezegd, maar het is de smeltkroes van culturen. De centrale plek voor merken, toeristen en creatievelingen – en al deze factoren maken het zo’n ongelooflijk opwindende plek,” begint hij glimlachend. “Elke keer als ik het centrum bezoek, kom ik iets nieuws en onverwachts tegen.” Al bijna een decennium lang documenteert Bal de drukte van deze hotspots met stijl en finesse. Onder het pseudoniem ‘Mr Whisper’ uit zijn graffitidagen, leggen deze foto’s de energie bloot van ontketende Londenaren, avontuurlijk en zorgeloos, de nacht najagend. “Als de klok een bepaald uur slaat, is het alsof de stad haar make-up opdoet. De stemming wordt lichter. Er is veel meer een extraverte drang, en dat speelt echt in op de manier waarop ik straatfotografie benader. Tijdens die uren kom je een meer uitgesproken versie van gebeurtenissen tegen.” Bal is gespecialiseerd in grafisch ontwerp en studeerde aan Goldsmiths, voordat hij bijna 15 jaar lang een vooraanstaande marketingmanager in de stad was. Hij pikte opkomende trends en modes op en eind 2008 begon hij een culturele verschuiving op te merken. Langzaam maar gestaag kwam er een vloedgolf op gang. Al snel zou deze zich openbaren als een ongekende explosie van sociale mediacontent.

Bal begon zijn fotografische exploten met een iPhone en wist in zijn tijd als marketing executive een aantal gewaardeerde commerciële klanten aan zich te binden. “In die tijd legde ik alles vast met mijn iPhone. Ik werd aangezocht door Samsung, en uiteindelijk begonnen merken aandacht te besteden aan deze online revolutie. Een tijdje runde ik in feite mijn eigen micro-agentschap”, vertelt hij. “De telefoon maakte het toegankelijk. Het enige wat ik hoefde te doen was richten en fotograferen. Met Instagram kon ik dingen delen en het was verrassend genoeg erg populair. Ik oefende tijdens mijn woon-werkverkeer, en al snel had ik een onverzadigbare drang om alles te uploaden. Naarmate zijn invloed groeide, zou Bal een advertentiecampagne voor het populaire modemerk Lacoste gaan coördineren. Hij realiseerde zich al snel dat zijn iPhone-foto’s onvoldoende waren en dat er een hardware-update nodig was. “Ik kon niets uitvergroten tot meer dan A4! Ik besefte al snel dat ik in iets groters moest investeren. Het was eigenlijk de dag dat de X-T1 werd uitgebracht. Het ontwerp viel me meteen op; ik vond het prachtig. De analoge knoppen hielpen me echt bij mijn overgang van telefoonfotografie. Ik was me bewust van de instellingen en bijzonderheden, maar met die camera kon ik een aantal van de preciezere elementen onder de knie krijgen. Ik gebruik nu de X-T3, die ik meer als een artistiek instrument beschouw dan als een technisch instrument.

De foto’s van Mr Whisper, die in het donker zijn gedocumenteerd, zijn evocatieve momentopnamen van een stad die zich laat gaan. De vitaliteit is onmiskenbaar – en voor Bal is dat te danken aan zijn vrijgevochten, onvoorzichtige aanpak.

“Ik gebruik nooit een statief. Voor de stijl waarmee ik werk, zou het alleen maar in de weg zitten. Ik ben op zoek naar die vluchtige momenten. Nachtfotografie gaat snel, dus je moet altijd alert zijn. Het is bijna alsof je een Robocop-helm op hebt. Je bent je hyperbewust van alle elementen in de omgeving. Dat kan behoorlijk overweldigend zijn, maar het is echt de enige manier om betrokken te blijven.” Mr. Whisper geeft tips en trucs voor wie wil beginnen en legt uit wat de basis is van zijn proces. Oefenen en experimenteren worden benadrukt als de belangrijkste markers voor succes. “Raak vertrouwd met het blauwe uur – het is de perfecte tijd om te fotograferen. Als je er eenmaal mee vertrouwd bent, begin je te begrijpen hoe de camera-instellingen de omgeving kunnen aanvullen.” Zoals bij elk artistiek streven kunnen de beginfases ontmoedigend en frustrerend zijn. “Blijf volhouden”, stelt Bal gerust. “Ik heb me een tijdje afgevraagd waarom mijn foto’s niet zo werden als ik hoopte, maar uiteindelijk is het allemaal onderdeel van een proces. Ik heb met vallen en opstaan geleerd hoe ik ISO, sluitertijden en andere instellingen moet aanpassen. Je moet gewoon geduld hebben.”

De Evening Standard karakteriseerde het merk Mr Whisper als het vastleggen van de ‘meest menselijke momenten’ van Londen, een sentiment dat zeker opgaat bij het bekijken van deze beelden. Als hij de methode achter zijn bijna 75.000 Instagram volgers uit de doeken doet, benadrukt Bal dat het nodig is om bepaalde compositorische ideeën uit te proberen voordat je er helemaal voor gaat. “Persoonlijk maak ik vaak testopnames. Er is een raar misverstand dat mensen hebben over straatfotografie… dat je alles snel en in een oogwenk moet vastleggen. Ik beschouw de testopname als een blauwdruk en van daaruit kan ik het beeld aanpassen en bijschaven.” De foto’s van Mr. Whisper zijn geen toevallige, ongeselecteerde arrangementen, maar doelgerichte interpretaties van echte situaties, zorgvuldig nagebootst zodat de authenticiteit van het oorspronkelijke moment altijd behouden blijft. Inspelend op dit gevoel van openhartigheid, vermijdt Bal overmatig ISO-gebruik, zodat zijn opnamen lijken op iets dat het zicht zelf benadert. “Ik heb een regel,” schetst hij. “Als ik met 1600 ISO niet kan bereiken wat ik wil, dan doe ik geen moeite. Ik weet dat er mensen zijn die met belachelijk hoge ISO’s fotograferen, maar dat voelt voor mij te kunstmatig. Het repliceert niet wat ik met mijn ogen zie.”

Naast het benutten van initiatief, laat Bal zijn Fujifilm apparatuur helpen en de beeldkwaliteit verbeteren. “Je moet niet bang zijn om te leunen op een goed stuk gereedschap. De autofocus van de X-T3 is absoluut uitstekend. Het is zo goed dat ik soms het gevoel heb dat ik vals speel!” Om de scherpte van zijn omgeving vast te leggen, geniet primes de voorkeur vanwege hun definitie. “Ik gebruik altijd alleen maar primes. Met een zoom kun je het niet bijbenen. Ik heb vijf Fujinon-lenzen – XF16mmF1.4 R WR, XF23mmF1.4 R, XF33mmF1.4 R LM WR, XF35mmF1.4 R en de XF56mmF1.2 R – maar als ik op pad ben, gebruik ik er zelden meer dan één.” Als de details en helderheid van zijn lenskeuzes de echtheid versterken, dan is Bal’s bewerkingsproces de finishing touch. “Ik beperk de nabewerking tot Lightroom. Programma’s als Photoshop zijn voor mij bedoeld om beelden te vervangen. Mijn missie in straatfotografie is simpel: wat je ziet is wat je krijgt. Het verbeteren van beelden moet gaan over sfeer en toon. Als het origineel niet goed genoeg is, ga ik niet proberen het in de bewerking te herstellen, en dat zou jij ook niet moeten doen.”

De allure en aantrekkingskracht van Londen heeft Mr Whisper tot een gevierde stem gemaakt, en het is iets dat onlosmakelijk met zijn identiteit verbonden is. “Als kind konden we alleen naar het centrum van Londen gaan om de kerstverlichting te zien, dus deze plek had iets mystieks. Het is altijd een bloeiende puls van creativiteit geweest. Toen ik het nachtleven uit de eerste hand begon te ervaren, gaf dat een heel nieuwe dynamiek. Een stukje van het Londense leven: ik hou ervan om zulke momenten vast te leggen. De vreugde en de duisternis vormen dit portret. Het zijn deze realiteiten die mijn stad doen ademen. Ze maken het echt.

“Als mensen over twintig tot dertig jaar naar mijn beelden kijken, wil ik dat ze weten hoe het was om in die tijd in Londen te wonen.”