“Głębia i blask halogenku srebra”

W czasach fotografii analogowej często wykonywano zdjęcia czarno-białe z założonym na obiektyw pomarańczowym lub czerwonym filtrem. Dzięki zastosowaniu filtrów w fotografii cyfrowej, symulacje filmu kontynuują tę praktykę w celu kontrolowania wyglądu zdjęcia.

Dla tych, którzy uważają, że najważniejszą cechą fotografii czarno-białej jest kontrast między głębokimi cieniami i silnymi światłami, filtr czerwony staje się najlepszym sprzymierzeńcem, ponieważ pochłania najszerszy zakres długości fal i skutecznie podkreśla kontrast. Filtr przyciemnia niebo i zachowuje jasność białych obłoków, więc oglądany w normalnym świetle nieboskłon wydaje się bardzo ciemny, niemal wpadający w czerń.