Een reis in Zuid-Italië: Een visuele reis door Sicilië en Calabrië met Vincent Croce
Een verlaten steegje, een ochtendzonnetje op de façade van een kerk, of de glinstering van water langs een grillige kustlijn. Tijdens mijn recente reis naar Sicilië en Calabrië neem ik de Fujifilm GFX 100RF mee – een mediumformaatcamera die niet alleen belooft om ieder detail haarfijn vast te leggen, maar ook het gevoel én essentie van een plek te vangen.
Compact om altijd bij je te hebben
De eerste keer dat ik de GFX 100RF in handen houd, voelt het meteen goed. De camera laat duidelijk zien dat Fujifilm elementen van de X100VI naar hun middenformaatlijn brengt. Het ontwerp is wat strakker, mede dankzij een nieuw productieproces waarbij de behuizing uit één blok aluminium wordt gefreesd. Wat direct opvalt, is het compacte formaat. De camera is nauwelijks groter dan mijn vertrouwde X-T5, en dan te bedenken dat we te maken hebben met een middenformaat. Met slechts 735 gram is hij zelfs lichter dan een X-T5 met een XF 18-55 lens. Desondanks ligt hij stevig en solide in de hand. Ik draag hem probleemloos mee, ook tijdens een langere wandeling zoals over de steile kustpaden van Lo Zingaro. Het is erg praktisch dat alle knoppen en menu’s zitten zoals ik het gewend ben. Dat maakt dat ik snel vergeet dat ik met een mediumformaatcamera werk. Er zijn geen belemmeringen die me ervan weerhouden om de camera met snelheid te bedienen, zonder met de instellingen te worstelen. Dat is een geruststellend gevoel, want ik wil me vooral concentreren op de verborgen bounty-strandjes van Lo Zingaro, een beschermde kuststrook die is gelegen op een uurtje rijden van Palermo.
Tijdens het reizen laat ik me vaak leiden door het licht. Ik sta graag vroeg op om de magie van de eerste zonnestralen te vangen. Maar ook wanneer de zon al wat hoger aan de hemel staat en de schaduwen wat harder over de straatjes vallen, komt de tijdloze schoonheid van Sicilïe uitstekend tot uiting. In Castellammare del Golfo spot ik een visser die druk bezig is met het op orde brengen van zijn visnet. Het kristalheldere turquoise zeewater, het warme kleurenpalet van de oude huisjes van het havenstadje en de karakteristieke en verweerde vissersbootjes complementeren elkaar tot in de perfectie en doen haast vermoeden dat ik op een Siciliaanse filmset ben beland. Met de GFX 100 RF vertaal ik de authentieke sfeer van het charmante kustplaatsje moeiteloos naar beeld.
creëer je eigen stijl
Wat direct opvalt, is de beeldkwaliteit. De 102-megapixelsensor legt een waanzinnige hoeveelheid detail vast. Als ik de foto’s van de visser in Castellammare bekijk, zijn alle beeldelementen ragfijn en haarscherp. Ook de foto’s die ik met een iets groter diafragma schiet (F7.1). De diepe schaduwen in de contrastrijke steegjes en de felle reflecties op witgepleisterde gevels worden aangenaam verenigd in het eindbeeld. Het dynamische bereik van de GFX 100RF is indrukwekkend. Het geeft de foto’s een bepaalde 3D dynamiek die zo typerend is voor een middenformaat camera. Om direct een interessant beeld te krijgen, hanteer ik regelmatig Fujifilm’s filmsimulaties. Favorieten zijn steevast de Nostalgic Negative, Classic Chrome en Pro Neg High. Ik beslis pas op het laatste moment wanneer ik deze toepas en laat me telkens leiden door het gevoel van het moment. Ik merk dat de vintage look van deze filmsimulaties vaak naadloos aansluiten bij de nostalgisch getinte, typisch Siciliaanse straattaferelen. Omdat ik in RAW fotografeer, kan ik deze beslissing ook nog ‘uitstellen’ tot aan de nabewerking in Lightroom. Tijdens de vroege uurtjes in Noto, de hoofdstad van de Barok, laat ik het warme ochtendlicht z’n werk doen. Terwijl ik op een terrasje achter een cappuccino zit, speur ik aandachtig het plein af naar een mogelijk fotomotief. De alledaagse ochtendrituelen van Noto komen langzaam maar zeker op gang. Met piepende remmen maakt een groepje wielrenners een bocht langs de oude San Domenico kerk. Zittend op een marmeren bankje bespreken mannetjes van seniore leeftijd de laatste nieuwtjes en roddels. Uiteraard inclusief de nodige handgebaren. Een straatveger leegt de inhoud van de openbare prullenbakken in de laadbak van zijn Piaggio. Terwijl deze doodgewone taferelen zich afpelen, valt het warme zonlicht met een gouden gloed op de barokke gevels van de historische gebouwen. Alle ingrediënten voor een mooie foto kunnen nu worden afgevinkt van mijn checklist.
Met de veerboot doorkruis ik de straat van Messina en vervolg ik mijn reis op het Italiaanse vasteland. De regio Calabrië, gelegen in de tenen van de laars, kent een aantal schilderachtige kuststroken maar geldt desondanks een beetje als een ondergeschoven kindje, zeker in vergelijking met de iets noordelijker gelegen Amalfitaanse kust. Desalniettemin weten de Italiaanse vakantiegangers deze regio wél op waarde te schatten en worden de paradijselijke stranden van de Costa Degli Dei (Kust der Goden) tot Europa’s mooiste gerekend. Sommige strandjes liggen verstopt in rotsachtige baaitjes, die enkel per boot toegankelijk zijn. Andere zijn weer iets groter en een stuk makkelijker te bereiken. Allemaal hebben ze één ding gemeen: Kristalhelder water, hagelwit zand en bijzonder fotogeniek. De GFX 100RF blijkt een uitstekende kompaan om de mooie plekjes aan de Goddelijke kust perfect vast te leggen. De 35 mm brandpuntafstand (28 mm fullframe equivalent) is wijd genoeg voor de meeste landschappen. Door de handige zoom functie (eigenlijk een crop functie) is het ook mogelijk om mooie kaders voor wat intiemere opnames te maken. Overigens blijf je hierbij altijd beschikken over de niet- gecropte versie van de foto wanneer je fotografeert in RAW.
Compromisloze beeldkwaliteit
De perfecte camera bestaat niet en zal er misschien ook wel nooit komen. Ook al ben ik op slag verliefd op de GFX 100RF, toch zijn er aspecten waaraan ik moet wennen (zoals in iedere relatie). Een praktisch voorbeeld hiervan is de bestandgrootte. Elke RAW opname weegt al snel tussen de 200 en 300 megabyte, een behoorlijk verschil tegenover de +/- 80 MB- bestanden die ik gewend ben van de Fujifilm X-T5. Dit betekent niet alleen veel opslag, maar ook een langere verwerkingstijd. Tijdens het overzetten van de bestanden in de nabewerking merk ik dat dit mijn workflow enigszins vertraagt. In sommige gevallen zal ik daarom misschien eerder naar mijn X-T5 of X100VI blijven grijpen. Die zijn ietsje sneller, ook wel discreter, en perfect voor de alledaagse situaties. Maar zodra ik met een specifiek plan op pad ga- bijvoorbeeld een landschap tijdens zonsondergang voor een print of een publicatie – is het heerlijk om over de compromisloze beeldkwaliteit van de GFX 100RF te kunnen beschikken.
X- Photographer Vincent Croce reist in opdracht van toeristische organisaties en reismagazines als professioneel reisfotograaf door heel Europa. In beelden én woorden doet hij verslag over de schoonheid van het continent. Zijn stijl is herkenbaar: sfeervol, ingetogen en altijd op zoek naar dat ene moment waarin licht, locatie en het momentum samenkomen.
