Trouwfotograaf Scott Johnson deelt zijn inzichten over het maken van beelden die de magie van de speciale dag van een koppel samenvatten
Voor het gelukkige koppel is het één van de belangrijkste dagen van hun leven, maar voor Scott Johnson is het dagelijkse kost. Als trouwfotograaf is het zijn taak om behendig om te gaan met alle druk van de grote dag en unieke momenten stilletjes om te zetten in dierbare herinneringen.
Scott is al 20 jaar werkzaam in de branche en is gespecialiseerd in grootse portretten in fine-art-stijl. Als zodanig wordt hij doorgaans specifiek gevraagd om deze beelden te maken. Wat volgens hem echter steeds populairder wordt, is de combinatie hiervan met ongeposeerde reportages.
“Sinds de pandemie zijn veel stellen zich ervan bewust dat het allemaal in een oogwenk voorbij kan zijn”, stelt Scott. “Mensen willen er meer dan ooit voor zorgen dat ze voldoende tijd met hun vrienden en familie doorbrengen en die herinneringen vastleggen, omdat je nooit weet wanneer ze weg zullen zijn.”
De kneepjes van het vak
Voor zijn grandioze, kenmerkende beelden maakt Scott gebruik van de enorme sensoren van het GFX-systeem. Maar voor responsieve rapportage geeft hij de voorkeur aan iets kleiners.
“Voor documentair werk gebruik ik doorgaans een camera uit de X Series. Ik heb momenteel de FUJIFILM X-T5. Het heeft geen zin om reportages te maken met mijn GFX. Portret- of groepsfoto’s, zeker wel, maar niet hiervoor.”
Als het om lenzen gaat, geeft Scott de voorkeur aan prime-lenzen, hoewel dit geen vaste regel is.
“Ik maak veel gebruik van de FUJINON XF8-16mmF2.8 R LM WR, maar de XF33mmF1.4 R LM WR is waarschijnlijk mijn favoriete wapen. Voor grote locaties gebruik ik vaker de XF90mmF2 R LM WR; die is geweldig om mee aan de zijlijn te zitten en simpelweg mensen uit te lichten.
“Als mensen zich niet bewust zijn dat je er bent, worden ze het meest kwetsbaar – en krijg je de beste foto’s.”
Wanneer hij een foto van dichterbij maakt, zorgt Scott ervoor dat de aandacht van zijn model ergens anders is.
“Soms moet je dichtbij komen. Als er bijvoorbeeld een goochelaar is, zet ik de XF8-16mmF2.8 op mijn camera en kom ik heel dichtbij, omdat het model niet noodzakelijkerwijs op mij is gericht. Na veel tijd doorgebracht te hebben met goochelaars weet je wanneer de onthulling plaats zal vinden en kun je je op dat moment voorbereiden – dat is wanneer je de beste reacties krijgt.”
Door zijn camera in de modus Continue opnamemodus te zetten, krijgt Scott een volledig scala aan uitdrukkingen ter beschikking waaruit hij later kan kiezen.
“Als ik aan spontane foto’s werk, zal ik snel achter elkaar meerdere foto’s maken. Wanneer iemand lacht bij 8 bps, krijg je die perfecte gezichtsuitdrukking. Dat is het moment waarop continu-opnamen geweldig van pas komen: korte uitbarstingen.
“Burst is zeker briljant tijdens speeches. Ik kan hier acht frames maken, me dan omdraaien en acht frames van de reacties maken – en van allebei uitstekende resultaten krijgen.”
Dit is geen standaardinstelling voor de hele bruiloft, benadrukt Scott.
“Tijdens de portretten van een koppel of groepsfoto’s gaat het rustig en weloverwogen”, vervolgt hij. “Als je camera ‘bam, bam, bam’ gaat, vertaalt die energie zich naar het koppel. Dus je wilt het lekker rustig en ontspannen houden.
“Ik ben ontspannen in mijn fotografie omdat ik me er comfortabel bij voel. Zodra je dat overdraagt aan het koppel, zullen zij ook ontspannen zijn en geniet iedereen meer van het proces.”
Hoe je trouwreportages kunt benaderen
Bij goede trouwfotografie draait het niet alleen om apparatuur. De twintig jaar ervaring van Scott heeft hem voorzien van een natuurlijke aanpak om deze speciale gebeurtenissen vast te leggen. Eén van zijn belangrijkste tips is om simpelweg even de tijd nemen om een stapje terug te doen en te observeren.
“Het gaat erom sociaal bewust te zijn”, adviseert Scott. “Zodra ik de portretten heb gemaakt, ga ik over het algemeen iets drinken en leg ik de camera even neer. Ik meng me onder de gasten, luister naar gesprekken, luister naar wat er speelt en maak tien minuten lang geen foto’s.
“Ik ben simpelweg op zoek naar de kliekjes. Oké, dat zijn de lollige bruiloftsgasten. Dit zijn de oudere bruiloftsgasten. Dit zijn de kinderen die maar wat aan het rommelen zijn. En ik werk aan een ruw plan in plaats van maar wat in het wilde weg te fotograferen en te hopen op een goed resultaat.
“Het is weten: ja, ik wil de kinderen fotograferen, maar dat kind heeft een driftbui. Ik geef ze tien minuten en kom terug als ze wat vrolijker zijn. Het is weten dat je eerst de oude mensen moet fotograferen, want buiten is het licht nog goed en zij zullen als eerste naar binnen gaan.
“Het gaat erom dat je dat sociale bewustzijn hebt. Het helpt om een mensenmens te zijn.”
Oplettend zijn, is echter slechts één aspect van dit werk. Weten wanneer je met een glimlach en een grap binnen moet komen, kan een groot verschil maken.
“Op een trouwdag houd ik wel van een grapje”, grijnst hij. “Ik breek die waakzaamheid af door met mensen te lachen. Het helpt om iemand te benaderen die niet overdreven enthousiast is om op de foto te gaan. In 20 jaar heb ik een goed “repertoire” opgebouwd dat helpt barrières weg te nemen en ervoor zorgt dat mensen zich blootgeven. Zo krijg je geweldige resultaten.”
Tips voor tijdloze foto’s
Goede trouwfoto’s worden erfstukken van de familie: schatten om van te genieten door toekomstige generaties. Daarom moeten ze gemaakt worden met een bepaalde tijdloze kwaliteit in gedachten.
“Het gaat erom dat je niet buigt voor trends”, merkt Scott op. “Op dit moment is de trend opzettelijke bewegingsonscherpte, waar ik geen grote fan van ben. Het is een beetje zoals het kleuraccent dat in 2010 populair was: zwart-witfoto’s met gekleurde boeketten.
“Om tijdloze beelden te creëren, moet je trouw blijven aan de reden waarom mensen je überhaupt hebben gevraagd. Ik bevind me nu in een positie waarin koppels me vragen en me vertrouwen. Ze zeggen: “We hebben je niet voor niets gevraagd, doe gewoon je ding.” Natuurlijk krijg ik verzoeken en zeg ik niet automatisch nee.
“Ik deed gisteren een voorstel voor een bruiloft en de bruidegom vroeg me: ‘Retoucheer jij gezichten?’ Ik zei: “Wel, ja, een beetje,” vertelt Scott. “Dus als er een puistje doorkomt, of een peuter een groot blauw oog heeft omdat hij is gevallen. Maar ik probeer me niet blind te staren op de huid, omdat ik wil dat je op jezelf lijkt en je herinnert hoe je was – en niet een porseleinen versie van jezelf.
“Dat is een trend waarvan mensen over tien jaar gaan denken: ‘Mijn God, kijk eens naar mijn gezicht,’ omdat we de huid overdreven hebben bijgewerkt.”
“Ik zal zo min mogelijk retoucheren – dingen als brandtrapborden werk ik weg. Maar over het algemeen probeer ik het zo zuiver mogelijk te houden; ik wil dat het er echt en natuurlijk uitziet. Ik zal de lucht niet overdreven blauw maken of nepzonnestralen toevoegen – dat is gewoon niet mooi.
“Hoe natuurlijker het is, hoe tijdlozer het zal zijn. Ja, ik zal de kleur aanpassen en wat foto’s zwart-wit maken. In bepaalde gevallen zien sommige foto’s er goed uit in een sepiatoon omdat ik veel natuurlijk licht gebruik. Maar over het algemeen houd ik ze zo zuiver mogelijk.”
De laatste tip van Scott wijst op de subtiele touch die hij in de loop van zijn carrière onder de knie heeft gekregen.
“Zorg dat het niet over jou gaat. Word onzichtbaar maar blijf aanwezig”, raadt hij aan. “Als je die twee dingen met elkaar in evenwicht kunt brengen, kun je je reportagefotografie naar een hoger niveau tillen.”
