Ik ben altijd jaloers geweest op fotografen met een heel duidelijk gevoel voor wie ze zijn en wat ze doen. Om de een of andere reden is mijn werk van het ene jaar op het andere voortdurend gemuteerd, waarbij de focus elke keer dat ik het probeerde vast te pinnen, enigszins veranderde. Ik ben uitweiding gaan accepteren als een regel in het leven. Het voordeel is afwisseling en een kans om verschillende gebieden van fotografie te verkennen. Maar het maakt het samenstellen van een portfolio erg moeilijk om erachter te komen: welke categorie is het meest representatief? Is het portret? Commerciële fotografie? interieurs? Straat? Of is het persoonlijk, soms intiem werk – beelden die ik ook al jaren deel – dat bepaalt wie ik ben? De waarheid is dat ik het niet weet. Maar misschien is dat het punt: om alles, elk onderwerp – werk of persoonlijk – als even belangrijk te accepteren.
Wat betreft het uitkiezen van favorieten: ik kon vijf of tien of honderd foto’s kiezen en het zou nog steeds niet goed voelen. Dus hier zijn er een paar waar ik trots op ben, de meeste werkgerelateerd om te voorkomen dat ik een doos van Pandora met privémomenten moet openen. Beelden die gewoon aanvoelden als voorzichtige stappen vooruit.
Miriodor
Deze twee afbeeldingen zijn van de allereerste klus die ik met de GFX 50S heb gemaakt, ongeveer een week nadat ik hem kocht. Ik zette de camera op RAW+Super Fine en gebruikte een van mijn aangepaste “push”-versies van de ACROS-filmsimulatie. Ik begon met het plaatsen van een enkele flitser in een kleine zachte doos en herinner me duidelijk de opwinding die ik voelde na een paar testopnames, kijkend naar die zwart-witte kaders op het LCD-scherm. Deze eerste afbeelding die ik koos is zeker niet perfect, maar ik hou van de sfeer, het hoofd van de gitarist dat achterover kantelt terwijl hij sigarettenrook uitademt. Ik geef toe dat ik destijds de geweldige Anton Corbijn in mijn gedachten had… niet dat ik mijn resultaten zou durven vergelijken met zijn werk. Maar soms kan een persoonlijke referentie in het veld het juiste denkkader oproepen. We gebruikten spiegels op de tweede foto… nog steeds maar één licht.
Van schets tot lijst
Dit is de laatste foto die ik heb gemaakt tijdens een driedaags optreden voor DentsuBos en Lexus Canada. In wezen ben ik blij dat het bij elkaar is gekomen: dit begon als een met de hand getekende schets die ik als een idee aan de artdirector van het project presenteerde. De camera was op een statief bevestigd, waarbij elke auto gepositioneerd was volgens de voorgestelde lay-out; we hebben toen iemand de derde auto over het frame laten rijden. Ja, we hebben een paar takes gedaan om de juiste snelheid te vinden (auto- EN camerasluiter) … maar er was nog steeds meer tijd besteed aan voorbereiding dan aan het daadwerkelijke fotograferen – toen alles eenmaal was ingesteld, werd het vastleggen vrijwel een formaliteit.
Een vergaderruimte in Stockholm
Ik had een opdracht in Stockholm voor de lancering van een nieuw Profoto-product en op onze laatste dag kregen we een rondleiding door het hoofdkantoor van het bedrijf. Deze foto is gemaakt tijdens een briefing in een zeer banale, neonverlichte vergaderruimte. Door de belichting te laten vallen, werden de schaduwen versterkt die werden geworpen door de modifiers die aan de muur hingen, waardoor de toeschouwers in een soort natuurlijk kader werden getransformeerd en een veel interessantere en dramatischere sfeer werd gecreëerd. Ik vind het altijd verbazingwekkend: hoe we de realiteit kunnen buigen en een geheel nieuwe laag kunnen onthullen, gewoon met een paar simpele beslissingen in het veld. Ik gebruikte hier opnieuw “geduwde” ACROS: wat betekent dat ik dit beeld met hoog contrast actief zag in de EVF. Geen giswerk en veel meer inspirerend.
diffuus
Nog een laatste afbeelding: het maakte deel uit van een essay voor een lopend samenwerkingsproject genaamd KAGE Collective. Ik had een heel donkere, specifieke sfeer in gedachten voor deze serie. De meeste foto’s zijn gefragmenteerd en min of meer abstract, maar deze gaat verder – de beweging die de schilderkunstige uitstraling benadrukt waar ik naar streefde. Geschoten met één flitser, in een slaapkamer.
Lees Meer “Personal Best”
Vol.1- Flemming Bo Jensen
Vol.2- Pieter D’Hoop
Vol.3- Santiago Escobar-Jarmillo
Vol.4- Stefan Finger
Vol.5- Xyza Cruz Bacani
Vol.6- Christian Bobst
Vol.7- Tomasz Lazar
Vol.8- Eamonn McCarthy
Vol.9- Faruk Akbaş
Vol.10- Kevin Mullins
